Credit: ​​Photo by Andrey Larionov on Unsplash

ผึ้งพันธุ์ยุโรป (European honey bee, Apis mellifera) 

ข้อดี 

1. ให้ผลผลิตน้ำผึ้งสูง 
2. ไม่ค่อยดุร้าย (เนื่องจากมีการคัดเลือกสายพันธุ์)
3. เลี้ยงและอาศัยอยู่ในกล่องได้
4. หากต้องการเลี้ยงในระดับอุตสาหกรรม ผึ้งพันธุ์จัดการได้ง่ายกว่า เช่น ยกกล่องรังผึ้งขึ้นรถเพื่อตระเวนไปตามสวนผลไม้หรือแหล่งอาหารได้ หรือให้น้ำตาลทราย/น้ำเชื่อมเป็นอาหารทดแทนยามที่ดอกไม้มีน้อยได้

ข้อเสีย

1. ไม่ทนร้อน ไม่ทนโรค รับมือกับศัตรูตามธรรมชาติไม่ค่อยดีนัก เช่น ไม่รู้วิธีรับมือกับตัวต่อหรือนกจาบคา (บางครั้งถูกกินจนหมดรังก็มี) 
2. ต้องเลี้ยงในลักษณะฟาร์มและดูแลแบบเต็มเวลา 
3. ต้นทุนสูง เช่น ต้องใช้ยาฆ่าไร ต้องพาขึ้นรถตระเวนไปตามแหล่งอาหาร และค่าพันธุ์ผึ้ง

เลือกกิน รู้จักและเข้าหาดอกไม้แค่ไม่กี่ชนิด

ผึ้งพื้นเมือง

ข้อดี

1. ทนร้อน ทนโรคดีกว่า รู้จักวิธีรับมือศัตรูตามธรรมชาติ เช่น เมื่อเจอตัวต่อ จะมีวิธีสู้โดยเรียกเพื่อนมารุมตัวต่อให้อยู่ใจกลาง พร้อมเขย่ากล้ามเนื้อหน้าอกให้ตัวต่อถูกอบตาย ซึ่งเรียกว่า Heat Balling ซึ่งผึ้งพันธุ์ยุโรปไม่รู้จักวิธีนี้
2. ต้นทุนต่ำ เช่น ไม่มีค่าพันธุ์ผึ้ง ไม่ต้องใช้ยาฆ่าไร ไม่ต้องย้ายตามแหล่งอาหาร 
3. ไม่ต้องมีพื้นที่มากก็สามารถเลี้ยงได้ (small Beekeeping)
4. เลี้ยงเป็นงานอดิเรกได้ ต้องการเวลาจากผู้เลี้ยงน้อยเดือนละไม่เกิน 2 ครั้ง ครั้งละ 5 นาที หรือถ้าต้องแยกขยายรังก็ไม่เกินครึ่งชั่วโมงต่อรัง ปีละไม่เกิน 2-3 ครั้ง 
5. ได้ราคาน้ำผึ้งสูงกว่า คืนทุนไวกว่า 
6. ได้น้ำผึ้งที่มีคุณค่าทางอาหารมากกว่า เนื่องจากผึ้งพื้นเมืองรู้จักและตอมดอกไม้ที่หลากหลายกว่า และมีเอนไซม์ที่เป็นเอกลักษณ์ในผึ้งแต่ละชนิด

ข้อเสีย

1. ไม่เหมาะกับการเลี้ยงในปริมาณมาก เนื่องจากผึ้งพื้นเมืองมักไม่ยอมกินน้ำตาลทราย/น้ำเชื่อมที่ให้ และจะเครียดเมื่อพาขึ้นรถเคลื่อนย้าย ดังนั้น ปริมาณที่เลี้ยงได้จึงขึ้นอยู่กับสภาพพื้นที่ (แต่ถ้าพื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์มากๆ ก็อาจเลี้ยงในปริมาณมากได้) 
2. ให้ปริมาณผลผลิตน้ำผึ้งต่ำกว่าผึ้งพันธุ์

ผึ้งพื้นเมืองบางชนิดเลี้ยงในกล่องไม่ได้ เช่น ผึ้งหลวง ผึ้งมิ้ม และบางชนิดที่มีนิสัยดุร้าย เช่น ผึ้งหลวง ซึ่งผู้เลี้ยงจำเป็นต้องมีประสบการณ์สูง

The post เลี้ยงผึ้งพื้นเมือง VS เลี้ยงผึ้งพันธุ์ … ข้อดีข้อเสียต่างกันยังไง appeared first on Somdul Bee Sanctuary.